24. Co wyróżnia dobrego zarządcę?
Bardzo trudne pytanie. Trudne, ponieważ nie ma czegoś takiego, co na pierwszy rzut oka wyróżnia dobrego zarządcę i ułatwia rozpoznanie takiego spośród pozostałych. Co więcej – znam kilku naprawdę średnich a wręcz powiedziałbym słabych zarządców, których wiedza i doświadczenie zawodowe są na naprawdę niskim poziomie, ale „potrafią świetnie gadać". Te osoby po krótkiej rozmowie otaczają aurę zrozumienia, wydaje się nam, że zatrudnienie ich jako zarządcy rozwiąże nasze problemy, wydaje się że mówią dobrze bo powołują się na przepisy (błędnie je interpretują, ale to zauważy jedynie ktoś obyty w tych przepisach), często natura sangwinistyczna powoduje że dobrze się z tymi osobami rozmawia, potrafią opowiadać żarty, rozluźniają atmosferę, itd. Czy to sprawia, że te osoby są dobrymi zarządcami? Zdecydowanie NIE. Jako mieszkańcy wolimy zadzwonić do kogoś, z kim dobrze się nam będzie rozmawiało, kto nas uspokoi, czasem rozbawi. Ale to nie świadczy o profesjonalizmie i cechach dobrego zarządcy.
Co zatem wyróżnia dobrego zarządcę? Moim zdaniem wiedza i doświadczenie. Doświadczenie techniczne, umiejętność kontrolowania spraw technicznych sprawia, że zarządca wie czy wykonawca go nie okłamuje, czy nie próbuje naciągnąć wspólnoty na dodatkowe, zbędne prace. Wiedza i elastyczność dobrego zarządcy wpływają na jego otwartość i zdolność podejmowania trafnych decyzji. Czasami musimy dostrzegać rzeczy i możliwości, których inni (nawet sami mieszkańcy) nigdy nie dostrzegają nawet jeżeli mają je tuż przed oczami. Wysoko ceniona jest również zdolność planowania i przewidywania. Czasami wydaje się, że propozycje zarządcy są zbyt daleko idące, jednak dopiero po czasie potrafimy zauważyć plusy zastosowanych rozwiązań.
Podam przykład – jakieś 3 miesiące temu w jednej ze wspólnot remontowaliśmy klatkę schodową wraz z całą wymianą instalacji (elektryka, technika, domofony, światłowody, etc). Zaproponowałem wtedy pewne specyficzne rozwiązanie związane z instalacją elektryczną, które nie jest powszechnie wykonywane i którego raczej się nie spotyka. Większość mieszkańców się zgodziła, jednak jeden starszy pan miał swoje obawy i był przeciwny. Po zakończeniu prac spotkałem tego pana na klatce, podszedł do mnie i cicho (jakby się bał, że ktoś go usłyszy) powiedział: „nie spodziewałem się że to tak dobrze wyjdzie; przepraszam że byłem na nie" i uścisnął moją rękę. Było to dla mnie bardzo miłe i pozytywne, gdyż zrozumiałem, że te specyficzne rozwiązanie sprawdziło się i przekonało nawet opornego pana.
Na koniec dodam jeszcze jedną rzecz. Zdarzają się wspólnoty, które wręcz ograniczają swoich zarządców w działaniach. Niedawno opisywałem przykład 'robercika', który latami starał się dostać do zarządu wspólnoty i gdy wreszcie po kilkunastu latach udało mu się, to zaczął wymagać by zarządca robił tylko to, co „on każe". Taka postawa najczęściej nie jest korzystna dla ogółu wspólnoty, ale wspominam o tym, gdyż warto wiedzieć, że czasami nawet najlepszy zarządca może być zablokowany w swoich działaniach przez zarząd